بسیجیان پاسارگاد

روزی مردانی گفتند:

بسم اللهی گفتند و رفتند...

دخترکی اندر طلب باباست...

بابای او هم در آسمانهاست

تا بابا بود آن کودک یتیم را هم نوازش میکرد...

چون فرزند خودش...

برایش چون پدر بود...

و حال تو ای کودک خسته!
اشک هایت را پاک کن...
مبادا نامردمان ببیند بی بابایی تو را...

***

دعا کن برایمان ای سید ما!
ای ادامه دهنده ی راه پیر خمین ما!
دعا کن برای ما...ای بابای ما...
با همان دستانِ...همان دستانت...دعا کن...

گر نامه ام امضا نکنی حق داری

با این همه عصیان و خطاکاری ما

گر چهره هویدا نکنی حق داری

مرا کشت خاموشی ناله ها

 

 دریغ از فراموشی لاله ها

 

کجا رفت تاثیر سوز و دعا

 

 کجایند مردان بی ادعا

 

کجایند شور آفرینان عشق

 

علمدار مردان  میدان عشق

 

اما ده سال دیگه باید بگیم کجایند

 نامردان پر ادعا..